|
Perşembe, 18 Ocak 2007 |
düşlerine imge konan insan
dünyayı bizden önce tanımış
ve bizden önce görmüş ikiyüzlülüğü
üşenmeden yazmış insanın zavallılığını
öldükten sonra bile bıraktığı izin yansımasını
kölelerin ölü doğup ölü yaşadığını
küçük bir paltoya sığınan büyük bir ülkeyi
deli denilen insanın neler düşündüğünü
çekinmeden ve ikirciklenmeden yazmış
gogol
benim arkadaşım
ölü canların dostu
çiçikovun babası
ve paltosunun cebinde insan taşıyan adam
dostoyevski
çehov
tolstoy
ve gorkiyi omuzlarında taşıyan insan
büyük yazar gogol
özledim senin demlenmiş romanlarını
iyi ki öldün nobelden önce
verilmedi sana bu rüşvet
daha silik yazılar yazasın diye
ve bir kedi yavrusu gibi titresin diye insanlar soğukta
verilen nobel
kirletmedi iyi ki senin yüzüne güneş gibi konan alnını
sana bir mektup yazmak geldi içimden
ta yüreğimin derininden mektup yazmak
seslenmek istedim senin kısık gözlü evrenine
ve yazdım
bu arada
tanıştırdım çiçikovu raskolnikov ile bir oyunda
sahneye çıkarsa çiçikov dostoyevskinin kahramanıyla
senin de görmeni isterim
gelip bizimle sıcak bir çay içmeniz sevindirir benim sizi seven gözlerimi
|