|
Salı, 16 Ocak 2007 |
 elimin değdiği kirlilik sıkar ruhumu
yüksünürüm güneşin güzelliğinden
zor gelir yaşamak
oysa soluk alır yüreğim
düş görür kapanan gözlerim
ve beynim her zamankinden çok ulaşır bahara
ne varsa zamanda var
zaman küf kokar
çirkin bir tarih oturur en yüksek yere
buyruk verir kalelerin üstüne konan kartallar
yumurtadan çıkmamış yavrularına
kin besleyin göz çıkarın beyin yiyin
her gördüğünüz yerde insan etiyle beslenin
bitsin temiz sayfalara yazılan aşklar
son bulsun çocuk yüzlü resimlerin saydamlığı
zaman küf kokar
|
Sevi Şiir Dergisi 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
